เมื่อรักจึงยึดมั่น....จึงเป็นทุกข์
posted on 08 Sep 2010 20:36 by mintmahrukoหลายครั้งที่ความถูกต้องควรมาก่อน....
เหตุผลควรนำอารมณ์ ถูกต้องมากกว่าถูกใจ
เเต่คนเราจะทนได้นานเเค่ไหน
เมื่อใจยังมีเยื่อใย มีสัญญา มีความผูกพันธ์
เเม้ต่อให้ ณ อดีตนั้นได้เลือกความถูกต้องเเละเหตุผล เเต่บางครั้ง สิ่งเก่าๆ คนเดินๆ ก็ทำให้ใจไหวหวั่น
ปวดร้าว เสียใจ เเม้จะรู้ว่าไม่มีอะไรเหมือนเดิม เเม้รู้ว่าทุกสิ่งล้วนไม่เเน่นอน
เเม้สรพพสิ่งจะเป็นอนิจจัง หากยึงมั่นจะทุกขังเป็นทุกข์ใจ
เเต่เเล้วอย่างไร สิ่งที่อยู่ในหัวที่เรียกว่าความทรงจำ นั้นไม่อาจลืมเลือน
มนุษย์สุดท้ายย่อมมีห้วงเวลาให้นึกถึงสัมผัส อ้อมกอดที่อบอุ่นที่คนอื่นให้ไม่ได้ รอยยิ้มที่คนอื่นไม่อาจทำให้รู้สึกเหมือน ความรู้สึกที่อาจจะเรียกว่าตัวเองติด เเละแอบโหยหาเมื่ออยู่ในสิ่งเเวดล้อมเดิม
อาจเป็นเพราะรักที่ทำให้เรายึดมั่นว่าคนนี้คือคนนี้ ยังนึกถึง ยังเสียใจบ้างที่เลือกความถูกต้อง ที่เลือกเหตุผลในการพูดคุยทั้งที่กับคนอื่นคงไม่เป็นเเบบนี้ ....
เเต่ช่างมันเถิดสุดท้ายเเล้ว ก็ให้เป็นไปตามสิ่งที่ควรจะเป็น มนุษย์ที่อยู่ในห่วงทุกข์ บ่วงรัก อารมณ์เเละความผูกพันธ์ สุดท้ายเเล้วจึงอยากมีความสุขที่เเท้จริง
ความสุขที่ไม่ต้องพึ่งใคร ไม่ต้องยึดมั่นว่าจะได้มาจากคนใดคนหนึ่ง เเต่เป็นความสุขเเท้จริง ความสุขนิรันดร์ จากความสงบของจิตใจ